❤️ امام صادق علیه السلام

مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ، قَذَفَ فِي قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) وَ حُبَّ زِيَارَتِهِ؛ وَ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ السُّوءَ، قَذَفَ فِي قَلْبِهِ بُغْضَ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) وَ بُغْضَ زِيَارَتِهِ.

🔷 ترجمه

هر کس که خداوند خیر [و سعادت] او را بخواهد، محبت امام حسین (علیه‌السلام) و شوق زیارتش را در دلِ او می‌اندازد؛ و هر کس که خداوند بدی [و تباهی] او را بخواهد، کینه امام حسین (علیه‌السلام) و بیزاری از زیارتش را در قلبِ او قرار می‌دهد.

🔍 اندکی شرح

برای فهم منطقی این حدیث، باید بپرسیم: چرا خداوند برای رساندن یک انسان به «خیر و سعادت»، از ابزارِ «محبت به امام حسین» استفاده می‌کند؟ در منطق دین، امام حسین (ع) صرفاً یک شخصیت تاریخی نیست؛ بلکه نمادِ عینیِ حق‌طلبی، آزادگی و ایستادگی در برابر ظلم و استکبار است. وقتی خداوند بخواهد کسی را در مسیر درست نگه دارد و عاقبت‌به‌خیر کند، در کنار تکالیف و دستورات دینی، یک «قطب‌نمای درونی» و موتور محرک نیز در وجودش فعال می‌کند؛ یعنی قلب او را با بزرگ‌ترین نمادِ خوبی‌ها گره می‌زند. این محبت، در واقع یک «لنگرگاهِ هویتی» است. کسی که از صمیم قلب حسین (ع) را دوست دارد، ناخودآگاه با ارزش‌های او هم‌سو می‌شود و همین کششِ درونی، او را در بزنگاه‌های سختِ زندگی از لغزش نجات می‌دهد.

اما در نقطه مقابل، کسی که با لجاجت در مسیر دنیاگرایی و گناه قدم می‌گذارد، رفته‌رفته دچار قساوت قلب می‌شود. چنین فردی برای فرار از «عذاب وجدان» و حفظ «منافع زودگذرِ دنیوی‌اش»، ناچار است در برابر حق گارد بگیرد؛ قاعده‌ای که قرآن آن را این‌گونه بیان می‌کند: ﴿ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُوا السُّوأَى أَنْ كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ…﴾. از آنجا که امام حسین (ع) آینه تمام‌نمای حق است، این تاریکیِ درون، خود را به شکل کینه و دافعه نسبت به ایشان نشان می‌دهد. در نتیجه، همین بغض در بزنگاه‌های حساس، او را به جای کشش به سمت خوبی‌ها، به سمت ظلم و تباهی می‌کشاند.

📚 وسائل الشیعه، ج14، ص496.

🗂 موضوعات:
▫️ ​ولایت، محبت و توسل به اهل‌بیت
▫️ ​ماه محرم و نهضت عاشورا
▫️ ​امام حسین (ع)
▫️ ​اربعین حسینی

❤️ امام صادق علیه السلام

مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ (علیه‌السلام) مُحْتَسِباً، لَا أَشَراً وَ لَا بَطَراً وَ لَا رِيَاءً وَ لَا سُمْعَةً، مُحِّصَتْ عَنْهُ ذُنُوبُهُ كَمَا يُمَحَّصُ الثَّوْبُ بِالْمَاءِ فَلَا يَبْقَى عَلَيْهِ دَنَسٌ، وَ يُكْتَبُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَجَّةٌ، وَ كُلَّمَا رَفَعَ قَدَماً عُمْرَةٌ.

🔷 ترجمه

هر کس به امید پاداش الهی به زیارت امام حسین (علیه‌السلام) برود، نه از روی غرور و فخرفروشی، و نه برای خودنمایی و جلب توجه دیگران، گناهانش پاک می‌شود؛ درست همان‌طور که لباس با آب شسته می‌شود و دیگر هیچ اثری از آلودگی در آن باقی نمی‌ماند. و [در این مسیر] با هر قدمی که بر زمین می‌گذارد ثواب یک حج، و با هر قدمی که برمی‌دارد ثواب یک عمره برایش نوشته می‌شود.

🔍 اندکی شرح

زیارت امام حسین (علیه‌السلام) برکات و پاداش‌های شگفت‌انگیزی دارد، اما این روایت تأکید می‌کند که رسیدن به این فضایل، بی‌قیدوشرط نیست. شرط اصلیِ دریافتِ این برکات، «اخلاص در نیت» است. اگر کسی این مسیر را با انگیزه‌های نفسانی مانند خودنمایی، فخرفروشی یا جلب توجه دیگران طی کند، عملاً از این دستاوردهای عظیم محروم می‌ماند. تنها زمانی روح انسان از گناهان شسته می‌شود و هر قدمش ارزش حج و عمره پیدا می‌کند که این سفر، خالصانه و فقط به امید رضایت و پاداش الهی انجام شده باشد.

البته اینکه در این روایت، ثوابِ بسیار عظیمِ «یک حج و عمره برای هر قدم» بیان شده {که متفاوت از ثواب ذکر شده در برخی روایات دیگر است}، احتمالاً ناظر به شرایط بسیار سختِ دوران صدور این حدیث است؛ دورانی که مسیر زیارت با خطرات جانی و صدمات جدی همراه بود، اما شیعیان برای زنده نگه داشتن نام و مکتب امام حسین (علیه‌السلام)، این خطرات را به جان می‌خریدند.

📚 کامل الزیارات، ص144.

موضوعات
#اربعین حسینی
#امام حسین (ع)
-

|

رای میدهم چون ،یکی زنده به گور شد 

یکی قطعه قطعه ،یکی ذبح ودیگری اربا  اربا 

سهم من فقط انگشت جوهریست 

همین یک بند انگشت 

بند دل دشمن را 

پاره میکند 

ادامه »

بعضی ها مردم را از انتخابات دلسرد می کننداین اشتباه و

به ضر رکشور است .راه حل مشکلات ،انتخابات است .وبرای 

رفع مشکلات باید درانتخابات شرکت کرد.

امام خامنه ایی 1402/10/02

بیست ودوم بهمن ، عید حقیقی برای ملت ماست .بیست ودوم بهمن ،برای ملت مادر حکم عید فطری است که ملت در آن ، از یک دوران روزه سخت خارج شد ،دورانی که محرومیت از تغذیه معنوی ومادی را بر ملت ما تحمیل کرده بودند . بیست و دوم بهمن ،در حکم عید قربان است ،زیرا در آن روز و به آن مناسبت بود که ملت ما اسماعیل های خودش را قربانی کرد . بیست ودوم بهمن ،در حکم عید غدیراست ، زیرا در آن روز بود که نعمت ولایت ،اتمام نعمت وتکمیل نعمت الهی ،برای ملت ایران صورت عملی وتحقق خارجی گرفت . مسئولان برگزار کننده دهه فجر ، باید تا آن جا که در وسعشان است ، با برنامه های خوب ومتنوع وپر مغز وپر معنا ، مردم را با حقیقت این دهه آشنا کنند .

ازبیانات مقام معظم رهبری آیت الله خامنه ایی 1368/11/4